Introductie
Rond 1970 werd de naam van de Rootes Group veranderd in Chrysler UK. Op datzelfde tijdstip introduceerde het 'nieuwe' merk de Avenger. Dit type sloeg heel aardig aan en na jaren werd er in 1973 weer - bescheiden - winst gemaakt! Helaas ondervonden de ideeën uit Amerika veel weerstand en verliep de ontwikkeling van nieuwe producten stroef. Toen Chrysler daarnaast ook nog te kampen kreeg met stakingen en tot overmaat van ramp de oliecrisis, wankelde het bedrijf op het randje van de afgrond.
De Britse fabrieken vormden de grootste onkostenpost. De mededeling dat die als eerste afgestoten zouden gaan worden sloeg in als een bom. Het harde standpunt van Chrysler 'chairman' Riccardo bracht de regering er toe de verliezen te dekken door staatsinvesteringen, mits er een nieuw model Sunbeam uitgebracht zou worden. Chrysler UK kon doorgaan.

In recordtempo werd de nieuwe hatchback ontwikkeld.

Ontstaansgeschiedenis
Met de Alpine, die in Europa als Simca 1307/1308 werd gebouwd en verkocht had Chrysler een heel redelijke kans succesvol te worden, maar in Engeland kon de productie best wel omhoog. De Avenger liep goed, dus waarom geen nieuw product op basis van die auto. Onder codenaam '424' ging het project van start. Het zou één der snelst ontwikkelde auto's worden. Dat was deels te danken aan het feit dat een bestaand concept als basis diende.

In december '75 stond het voorontwerp (profile-document) op papier. Het gewenste concept, een voorwielaangedreven hatchback, was helaas niet haalbaar want dan zouden de ontwikkelingskosten de pan uit rijzen. De eerste visie zou kunnen worden omschreven als de 'Avenger Hatchback'. In januari gaf de staat haar goedkeuring en was het: ' Go .....!' In februari 1976 mochten de ontwerpers van start. Zij kregen als opdracht om niet alleen de techniek van de Avenger te gebruiken, maar ook zoveel mogelijk plaatwerk. De bodem, de deuren en delen van het front werden inderdaad benut. De achterzijde werd natuurlijk geheel aangepast want het moest een moderne opvallende hatchback worden.

De bodemplaat was afkomstig van de Sunbeam Avenger.

In juni 1977, ruim 18 maanden nadat de eerste profielschetsen op papier waren gezet, was het zover: de nieuwe Chrysler Sunbeam werd voorgesteld aan pers en publiek! Vier maanden later start de verkoop in Groot Brittannië; er zijn 3 typen leverbaar: de LS, de GL en de S. Er is keuze uit drie motoren: een uit de Hillman Imp afkomstige en opgeboorde 928 cc, een 1295 cc en een 1598 cc motor die beide afkomstig zijn uit de Avenger serie.

De Chrysler Sunbeam 1.6 GLS.

Het duurde tot mei 1978 voordat de Sunbeam pas in ons land geleverd zou gaan worden en meteen al werden de geruchten verspreid dat er binnen niet al te lange tijd een heel speciale competitie-versie te verwachten viel, die zich prima zou lenen voor de internationale autosport!

Sunbeam denkt met de 1.6 al snel aan autosport.

Sunbeam 1600 TI, sportiviteit voor dagelijks gebruik.

Modelhistorie: de TI en de Lotus
Begin 1979 kwam er al een voorbode van dit project, namelijk de 1600 TI versie met een 100 pk sterke 1598 cc. motor en tal van sportieve accessoires zoals kuipstoelen, spoilers voor en achter, striping en lichtmetalen velgen. In Groot Brittannië is men dan allang bezig te experimenteren met een door het Competition Centre geprepareerde Lotus-versie van de Sunbeam hatchback om deel te gaan nemen aan de internationale rallysport. Dess O'Dell, de competitiechef van Chrysler, was al jaren bezig om een succesvol rallywapen te creëren en dit wilde gewoon niet lukken. Met de komst van de Sunbeam hatchback zag O'Dell z'n kansen groeien om een nieuwe groep 2 auto te ontwikkelen. Een groot voordeel was de compacte carrosserie die toch grotendeels voorzien was van het door Dess O'Dell zo geliefde Avenger materiaal.
Jammer genoeg viel er op het motorische vlak niets nieuws te melden zodat O'Dell en zijn mannen op zoek moesten naar een leverancier. Via een ex-collega van één van O'Dells medewerkers kwam men bij Lotus uit en werden er in eerste instantie in het geheim via het achterdeurtraject twee motoren uitgetest. Dit sloeg aan, want binnen no-time, net zoals het hele '424' project, was de Chrysler Sunbeam Lotus ontwikkeld en was zelfs de Chrysler-directie overgehaald om een kleine serie van deze Lotus-versie te gaan produceren, om zo eerst in groep 4 en later in groep 2 deel te kunnen nemen aan internationale rally-evenementen.

Voor het topmodel werkt Sunbeam samen met Lotus.

Intussen rommelt het weer in de Chrysler top en wordt besloten om het hele Europese Chrysler avontuur overboord te gooien. In augustus 1979 verandert de naam Chrysler Europe in Talbot nadat Peugeot ongeveer een jaar eerder de hele boel had overgenomen. Deze veranderingen staan de Lotus-versie gelukkig niet in de weg en nadat er bij de eerste persvoorstellingen nog wordt gesproken over de Chrysler Sunbeam Lotus wordt deze eind 1979 voor het eerst officieel verkocht als Talbot Sunbeam Lotus.

In april 1980 kondigt het blad Autovisie de komst van deze Lotus-versie in ons land aan middels een dubbeltest van een Talbot Sunbeam TI en een Talbot Sunbeam Lotus. In november wint Henri Toivonen met een 240 pk sterke Lotus op overtuigende wijze de zware RAC rally. Op datzelfde moment wordt de Sunbeam serie gefacelift en krijgt onder andere grotere, "typisch Talbot" koplampen. Veel hebben wij in Nederland daar niet van kunnen merken want per modeljaar 1981 wordt de Sunbeam serie drastisch uitgedund; er blijven slechts drie motoren leverbaar: de kleine 928 cc, de 1600 TI en de Lotus.

In zijn laatste jaar krijgt de 424 nog een facelift.

In juli 1981 komt er een eind aan de productie van de Avenger en de Sunbeam in Linwood, Schotland. Peugeot had zich behoorlijk verslikt in de conservatieve Britse Talbot modellen en zocht een manier om toch zoveel mogelijk gezonde productiecapaciteit over te houden in Groot Brittannië. Zodoende wordt besloten de Avenger/Sunbeam-serie te stoppen en deze fabrieken te sluiten en de wel goed verkopende Franse Talbot-modellen in Coventry te laten produceren, naast de Alpine en de Solara. Tegen het einde van het jaar wint Talbot de Wereldtitel voor Rally's terwijl één van Talbots fabrieksrijders, Frequelin, 2e wordt in de eindstand.

De Sunbeam Lotus is zeer succesvol in vele rally's.

De Talbot Sunbeam Lotus is wereldkampioen geworden op het moment dat de productie van het model allang stil ligt. Enkele vooraf bestelde Lotussen worden nog door een handjevol fabrieksmedewerkers tot na de zomer van 1981 geassembleerd. Als Avon Coachworks in oktober 1982 besluit om nog een 150-tal speciale Lotus-versies uit te brengen, opgebouwd uit nog voorhanden zijnde onderdelen, besluiten zij hiermee definitief het Sunbeam '424'-hoofdstuk.

Rij-eigenschappen
In Autovisie zijn de Sunbeam TI en Lotus destijds tezamen getest. Enkele citaten over het weggedrag:
Deze wagens moeten niet gezien worden als een geavanceerd ontwerp dat uitsluitend op sportief gebruik is afgestemd. Veeleer is getracht een acceptabele wegligging te bereiken zonder dat daarmee erg veel kosten gepaard gingen. Die niet zo erg vernuftige ophanging geeft aan beide auto's een redelijk weggedrag, zonder dat van fantastische bochtsnelheden sprake is. Beide modellen zijn onderstuurd, maar in korte bochten beschikken zij over voldoende vermogen om de achterzijde te laten uitbreken. Daarmee wordt dan een prettig bochtgedrag verkregen, dat een bochtig parcours tot een plezierig parcours maakt. De stabiliteit in rechte lijn viel ons niet mee, want bij snelheden boven de 150 km/u moet het stuur toch ferm worden vastgehouden, zodat steeds kleine correcties uitgevoerd kunnen worden. Dit is echter volledig terug te voeren op de wielophanging, die zoals gezegd niet zo erg veel afwijkt van het oorspronkelijke huis-tuin-en-keuken ontwerp.
In Autorevue wordt over de Sunbeam TI het volgende geconcludeerd:
(....) is deze Sunbeam TI compact te noemen, biedt hij heel wat binnenruimte en is de wegligging lang niet slecht. De gekozen constructie blijkt ook nog goedkoop te zijn, maar door de niet geheel harmonieuze eigenschappen zal deze Talbot Sunbeam toch wel een buitenbeentje blijven, b.v. zeer geschikt voor autosportbeoefenaren.

Klassieker
In welke mate de snelle 424's als klassiekers aanhang zullen blijven houden zal de toekomst moeten leren. Wat deze auto's in dit opzicht tegen hebben is dat zij onder een ongelukkig gesternte geboren werden. Ze werden onder druk, dus haastig, ontwikkeld met deels verouderde techniek. Wat betreft imago gingen ze gebukt onder de chaos van merknaam-wisselingen (Sunbeam, Chrysler, Simca, Talbot) die toen zijn climax bereikte. En het uiterlijk was niet verkeerd, maar ook niet zodanig dat velen ervan in extase raakten. Al met al heeft de 424 'bij leven' geen grote populariteit verworven.
Dit neemt echter niet weg dat het bij de TI en de Lotus om een bijzondere auto ging. Met name de Lotus, de beul die rondjes kon rijden om alles wat je verder op de weg zag en die met een getalenteerde berijder aan het stuur de halve weg dwars kon afleggen, is een auto die tot de verbeelding spreekt en het verdient om in ere te worden gehouden. Dit wordt nog onderstreept door het behalen van het Wereldkampioenschap Rally's in 1981. En in het kielzog van de Lotus zal de TI het als goed gelijkende en eveneens daadkrachtige broer het ook wel redden, zeker omdat de pret bij de TI tegen lagere kosten binnen bereik ligt.